فاز ۲ در اتوکد یا رویت؟

یکی از تصورهای رایج بین افرادی که می‌خواهند از فضای CAD سنتی وارد دنیای رویت و BIM شوند این است که:
«اول پروژه را کامل در اتوکد فاز ۲ می‌کنم، بعد می‌آیم داخل رویت و دوباره همان را مدل می‌کنم.»

اما پاسخ این رویکرد تقریبا همیشه منفی است. چرا؟

چون اگر در نرم‌افزار رویت اصول مدل‌سازی مبتنی بر BIM را درست و تکنیکال جلو ببرید، همان دیواری که در ابتدا ترسیم می‌کنید یک دیوار فاز ۲ است. یعنی لایه‌بندی دارد، دیتیل دارد، مشخصات فنی دارد و حتی می‌تواند مبنای متره و برآورد نهایی پروژه باشد. شما در رویت فقط «خط» نمی‌کشید، بلکه «اطلاعات» می‌سازید. هر المان، یک موجود زنده داده‌محور است که بعدا در نقشه‌ها، جداول، متره و حتی فاز اجرایی خودش را نشان می‌دهد.

پس منطقی نیست یک‌بار در اتوکد فاز ۲ را کامل ترسیم کنیم و بعد همان مسیر را دوباره در رویت تکرار کنیم. این یعنی دوباره‌کاری و اتلاف زمان. در واقع در اتوکد فقط به یک نقشه فاز یک یا یک اتود اولیه نیاز دارید تا به عنوان مرجع زیر دست‌تان باشد و در محیط رویت بتوانید سریع‌تر و دقیق‌تر مدل‌سازی را شروع کنید.

اینجا یک سؤال مهم همیشه مطرح می‌شود:
آیا حتما باید قبل از شروع رویت، اتوکد بزنیم؟

خیر، می‌شود از همان ابتدا داخل رویت مدل‌سازی را شروع کرد. اما در بسیاری از فرآیندهای BIM، ورودی اولیه پروژه معمولا به شکل نقشه‌های CAD است و تیم‌ها از همان داده‌های اولیه برای شروع مدل‌سازی در رویت استفاده می‌کنند.

نکته کلیدی اینجاست:
رویت قرار نیست بازسازیِ دوباره نقشه‌های اتوکد باشد؛ قرار است یک مدل هوشمند بسازد که خروجی نقشه‌ها، دیتیل‌ها، متره و مستندات از دل همان مدل استخراج شود. اگر این ذهنیت از ابتدا شکل بگیرد، مسیر ورود از CAD به BIM خیلی حرفه‌ای‌تر و سریع‌تر طی می‌شود.